آموزش نوشتاری و تصویری غسل و احکام آن

ارسال شده در: شهریور ۲۹ ۱۳۹۰ نوشته شده توسط:

 

 

 دانلود آموزش تصویری انجام غسل

غسـل 
    غسل هاى واجب هفت قسم مى باشد :
            ۱ ـ غسل جنابت.        ۲ ـ غسل استحاضه.        ۳ ـ غسل حیض.
            ۴ ـ غسل نفاس.            ۵ ـ غسل میت.            ۶ ـ غسل مس میت.
            ۷ ـ غسلى که به واسطه نذر و قسم و مانند اینها واجب مى شود.
    به مناسبت ذکر غسل میت و مس میت ، احکام دیگر مربوط به اموات نیز ذکر مى شود .

 

« احکام جنابت » 
    « ۱۱۳ » به دو چیز انسان جنب مى شود ؛ اول : جماع . دوم : بیرون آمدن منى ، چه در خواب باشد چه در بیدارى ، با اختیار باشد یا بى اختیار ، کم باشد یا زیاد ، با شهوت باشد یا بى شهوت .
    « ۱۱۴ » اگر رطوبتى از انسان خارج شود و نداند منى است یا بول یا غیراینها ، چنانچه با شهوت و جَستن بیرون آمده و بعد از بیرون آمدن آن ، بدن سست شده ، آن رطوبت حکم منى را دارد بلکه اگر فقط با شهوت و جَستن باشد ثابت شدن حکم منى خالى از وجه نیست ؛ و اگر هیچ یک از این سه نشانه را نداشته باشد ، حکم منى ندارد . و در مریض لازم نیست آن آب ، با جَستن بیرون آمده باشد ، بلکه اگر با شهوت بیرون آمده باشد در حکم منى است بنا بر اظهر ؛ و همچنین در زن مریض بنا بر احوط ، و لازم نیست بدن او سست شود ، بلکه خالى از وجه نیست که حکم زن در صحت و مرض مانند مرد باشد .

    « ۱۱۵ » مستحب است انسان بعد از بیرون آمدن منى بول کند، و اگر بول نکند و بعد از غسل رطوبتى از او بیرون آید، که نداند منى است یا رطوبت دیگر، حکم منى را دارد . و اگر نمى تواند بول کند بنا بر احوط باید استبراء کند به کیفیتى که در احکام تخلى گذشت و اگر به این صورت استبراء کرد و یا بول نمود و بعد رطوبتى خارج شد که ندانست بول است یا منى، حکم بول را دارد.
    « ۱۱۶ » اگر کسى در قُبُل زن جماع کند و به اندازه ختنه گاه داخل شود هردو جنب مى شوند ؛ و همچنین است بنا بر اظهر اگر در دُبُر زن نزدیکى کند بلکه بنا بر اظهر و احوط اگر در دُبُر مردى نزدیکى کند نیز همین طور است و در نزدیکى با حیوان نیز بنا بر احتیاط حکم همین است .
    « ۱۱۷ » اگر شک کند به مقدار ختنه گاه داخل شده یانه، غسل بر او واجب نیست .
    « ۱۱۸ » اگر ـ نَعُوذُ بِاللّه ـ حیوانى را وَطى کند یعنى با او نزدیکى نماید و منى از او بیرون آید غسل تنها کافى است. و اگر منى بیرون نیاید، چنانچه پیش از وطى وضو داشته باز هم غسل تنها کافى بوده و احتیاطى است و اگر وضو نداشته احتیاط واجب آن است که غسل کند، وضو هم بگیرد.
    « ۱۱۹ » اگر منى از جاى خود حرکت کند و بیرون نیاید، یا انسان شک کند که منى از او بیرون آمده یا نه، غسل بر او واجب نیست. و همچنین است اگر خواب ببیند که محتلم شده ولى بعد از بیدار شدن اثرى از منى نبیند.
    « ۱۲۰ » هرگاه بعد از غسل ، منى مرد از زن خارج شود غسل واجب نیست و همچنین است اگر شک کند که منى بیرون آمده از خود اوست یا از مرد، اما اگر علم یا اطمینان داشته باشد که منى خارج شده از خود اوست و یا مخلوط با منى مرد است ، غسل بر او واجب است .
    « ۱۲۱ » کسى که نمى تواند غسل کند ولى تیمم برایش ممکن است، بعد از داخل شدن وقت نماز هم مى تواند با عیال خود نزدیکى کند، مگر آنکه قبل از وقت متطهر باشد .
    « ۱۲۲ » اگر در لباس خود منى ببیند و بداند که از خود اوست و براى آن غسل نکرده ، باید غسل کند و نمازهایى را که یقین یا اطمینان دارد که بعد از بیرون آمدن منى خوانده ، قضا یا اعاده کند .

آنچه که بر جنب حرام است 
    « ۱۲۳ » پنج چیز بر جنب حرام است:
    ۱ ـ رساندن جایى از بدن به خط قرآن ، یا به اسم خدا و بنا بر احتیاط به اسم پیغمبران و امامان و اسم حضرت زهرا علیهم السلام به طورى که در وضو گفته شد.
    ۲ ـ رفتن به مسجد الحرام و مسجد پیغمبر صلى الله علیه و آله وسلم اگر چه از یک در داخل و از در دیگر خارج شود ؛ و همچنین داخل شدن به آن جا براى برداشتن چیزى بنا بر احوط.
    ۳ ـ توقف در مساجد دیگر ولى اگر از یک در داخل و از در دیگر خارج شود، یا براى برداشتن چیزى برود مانعى ندارد. و احتیاط واجب آن است که در حرم امامان هم توقف نکند بلکه عبور نیز ننماید و همچنین در رواق ها.
    ۴ ـ گذاشتن چیزى در مسجد.
    ۵ ـ خواندن سوره اى که سجده واجب دارد و آن چهار سوره است :
۱ ـ سجده ( سوره ۳۲ ) ، ۲ ـ فصّلت ( ۴۱ ) ، ۳ ـ نجم ( ۵۳ ) ، ۴ ـ علق ( ۹۶ ) ؛ و اگر یک کلمه از این چهار سوره را هم بخواند حرام است .

 

آنچه که بر جنب مکروه است 
    « ۱۲۴ » چند چیز بر جنب مکروه است :
    ۱ و ۲ ـ خوردن و آشامیدن؛ ولى اگر وضو بگیرد مکروه نیست؛ و اگر دست و صورت را بشوید و مضمضه و استنشاق کند کراهت کمتر مى شود.
    ۳ ـ خواندن بیشتر از هفت آیه تا هفتاد آیه از سوره هایى که سجده واجب ندارد بنا بر احوط ، ولى بیشتر از هفتاد آیه کراهت شدیدترى دارد .
    ۴ ـ رساندن جایى از بدن به جلد و حاشیه و بین خط هاى قرآن. ۵ ـ همراه داشتن قرآن. ۶ ـ خوابیدن ولى اگر وضو بگیرد یا به واسطه این که نمى تواند غسل کند بدل از غسل تیمم کند خوابیدن او مکروه نیست. ۷ ـ خضاب کردن به حنا و مانند آن.

 

غسل جنابت 
    « ۱۲۵ » غسل جنابت به خودى خود مستحب است و براى خواندن نماز واجب و مانند آن واجب مى شود. ولى براى نماز میت و سجده شکر و سجده هاى واجب قرآن غسل جنابت لازم نیست.
    « ۱۲۶ » غسل را چه واجب باشد و چه مستحب، به دو صورت مى شود انجام داد : ترتیبى و ارتماسى، و غسل ترتیبى افضل از ارتماسى است.

 

غسل ترتیبى 
    « ۱۲۷ » در غسل ترتیبى باید به نیت غسل، اول سر و گردن ، بعد طرف راست ، بعد طرف چپ بدن را بشوید ؛ و اگر عمدا یا از روى فراموشى یا به سبب ندانستن مسأله به این ترتیب عمل نکند غسل او باطل است ولى چنانچه قصد قربت داشته و آنچه را که مقدّم داشته اعاده نماید غسل صحیح است؛ و احتیاط واجب رعایت ترتیب در هرعضو از غسل ترتیبى است، به این صورت که از بالا شروع کند و به قسمت هاى پایین عضو ختم کند.
    « ۱۲۸ » نصف ناف و نصف عورت را باید با طرف راست بدن و نصف دیگر را باید با طرف چپ بشوید.
    « ۱۲۹ » براى آن که یقین کند هر سه قسمت یعنى سر و گردن و طرف راست و طرف چپ را کاملاً شسته، باید هر قسمتى را که مى شوید مقدارى از قسمت هاى دیگر را هم با آن قسمت بشوید.

    « ۱۳۰ » اگر بعد از غسل بفهمد جایى از بدن را نشسته و نداند کجاى بدن است باید دوباره غسل کند.
    « ۱۳۱ » اگر بعد از غسل بفهمد مقدارى از بدن را نشسته ولى هنوز چیزى که وضو را باطل مى کند از او سر نزده است چنانچه از طرف چپ باشد شستن همان مقدار کافى است، و اگر از طرف راست باشد باید بعد از شستن آن مقدار دوباره طرف چپ را بشوید، بنا بر اظهر در اعتبار ترتیب سر با دو جانب و احوط در ترتیب بین دو جانب و اظهر در عدم اعتبار ترتیب از بالا به پایین در حال نسیان. و اگر از سر و گردن باشد باید بعد از شستن آن مقدار، دوباره طرف راست و بعد طرف چپ را بشوید. و اگر در اثناء غُسل چیزى که وضو را باطل مى کند از او سر زده، احتیاط در این است که غسل را دو مرتبه به طور کامل انجام دهد و براى نماز و کارى که براى آن وضو لازم است وضو بگیرد.

 

غسل ارتماسى 
    « ۱۳۲ » در غسل ارتماسى اگر به نیت غسل ارتماسى به تدریج در آب فرو رود تا تمام بدن زیر آب رود غسل او صحیح است ، و احتیاط آن است که از اول فرو رفتن در آب نیت غسل کردن را داشته باشد به آنچه غسل ارتماسى با آن محقق و تمام مى شود و اظهر کفایت نیت در حال فرو رفتن مجموع بدن در آب است.
    « ۱۳۳ » در غسل ارتماسى اگر همه بدن زیر آب باشد و بعد از نیت غسل، بدن را حرکت دهد غسل او صحیح است.
    « ۱۳۴ » اگر بلافاصله بعد از غسل ارتماسى بفهمد که به جایى از بدن آب نرسیده، اگر جاى آن را بداند، شستن همان مقدار کافى است؛ و اگر جاى آن را نداند یا بعد از مدتى متوجه شود، باید دوباره غسل کند.

 « ۱۳۵ » در غسل ارتماسى باید تمام بدن پاک باشد مگر اینکه در آنِ واحد هم بدن پاک شود و هم غسل انجام گیرد ؛ و در غسل ترتیبى پاک بودن تمام بدن لازم نیست ، و اگر تمام بدن نجس باشد و هر قسمتى را پیش از غسل دادن آن قسمت آب بکشد کافى است . ولى پاک بودن تمام بدن قبل از شروع در غسل مطلقا ، موافق احتیاط است .
    « ۱۳۶ » اگر در غسل مقدارى از بدن نشسته بماند غسل باطل است ولى شستن جاهایى از بدن که دیده نمى شود، مثل داخل گوش و بینى واجب نیست .
    « ۱۳۷ » جایى را که شک دارد از ظاهر بدن است یا از باطن آن، شستن آن لازم نیست ولى احتیاط در شستن است.
    « ۱۳۸ » چیزى را که مانع رسیدن آب ببدن است، باید برطرف کند.
    « ۱۳۹ » اگر موقع غسل شک کند که چیزى که مانع از رسیدن آب باشد، در بدن او هست یا نه ، باید بنا بر احوط وارسى کند تا مطمئن شود که مانعى نیست . و اگر وارسى نکرد و پس از غسل معلوم شد مانعى نبوده و قصد قربت داشته ، غسل صحیح است .
    « ۱۴۰ » لزوم شستن موهاى کوتاه که پوست از لاى آنها دیده مى شود در موقع غسل کردن خالى از قوت نیست ولى موهاى بلند لازم نیست.
    « ۱۴۱ » تمام شرطهایى که براى صحیح بودن وضو گفته شد، مثل پاک بودن آب، در صحیح بودن غسل هم شرط است. ولى در غسل لازم نیست بدن را از بالا به پایین بشوید، امّا در ترتیبى احوط است، و نیز در غسل ترتیبى لازم نیست بعد از شستن هر قسمت فورا قسمت دیگر را بشوید، بلکه اگر بعد از شستن سر و گردن مقدارى صبر کند و بعد طرف راست را بشوید و بعد از مدتى طرف چپ را بشوید اشکال ندارد.
    « ۱۴۲ » کسى که نمى تواند از بیرون آمدن بول و غائط خوددارى کند، اگر به اندازه اى که غسل کند و نماز بخواند، بول و غائط از او بیرون نمى آید چنانچه وقت تنگ باشد ، باید هرقسمت را فورا بعد از قسمت دیگر بشوید و بعد از غُسل هم فورا نماز بخواند ؛ و همچنین است حکم زن مستحاضه که بعدا گفته مى شود.
    « ۱۴۳ » اگر در بین غسل، حدث اصغر از او سرزند مثلاً بول کند، بنابراحتیاط به قصد وظیفه واقعیّه ( اعم از تمام یا اتمام ) غسل را دوباره از سر شروع کند و براى نماز و کارى که وضو لازم دارد وضو بگیرد.
    « ۱۴۴ » کسى که چند غسل بر او واجب است مى تواند به نیت همه آنها یک غسل بجا آورد، یا آنها را جدا جدا انجام دهد.
    « ۱۴۵ » کسى که غسل جنابت کرده، نباید براى نماز وضو بگیرد ولى در غسل هاى دیگر براى نماز باید وضو بگیرد.

 منبع : bahjat.ir

منبع آموزش تصویری :

ultradl.ir




درج یک دیدگاه

translate to persian by ariatemp.ir